Páginas

sábado, 24 de agosto de 2013

POEMO JEN NOKTUO BLUA / POEMA: CORUJA AZUL EM FUGA


forfuĝas ribele nokto blua
dum poemo skuas ien. kien? 
elfluo bruas brua brue
enue teda noktuo pledas:
nur nokte mi videtas
dum subsune mi blindegas
ho ve! nia vivo min ridigas:
ju pli miaj okuloj malfermetas
des pli misdorme mi dormetas

noktuo do klarigas:
vidinte min oni imagis min simbolo
pri saĝo, klarmenso, eĉ lerteco
ju pli saĝon deziras mia volo
des pli stulte dormemas tia eco

jen do noktuo iĝas mi:
sendorme mi verson persekutas
ĝis kiam poemon oni aŭskultu
- senlume kaj blinde mi baraktas
dum ribele poemo blue skuas...
mi bele tion verke misredaktas
forfuĝe bele-ribele nokto noktue bluas 


********************

POEMA UMA CORUJA AZUL EM FUGA




rebelde em fuga a noite azula
um poema ginga e se esvai 
no frufru do fluir... pra onde vai?
o tédio, a coruja, mocho e muxoxo:
só à noite vislumbro
e tanto sol me cega
 - eta vidinha besta a nossa!


tanto mais os olhos semiabertos
mais o cochilar meio desperto

nota de esclarecimento da coruja:

no imaginário humano, símbolo
de mente clara, sabedoria, até esperteza
quanto mais sabedoria quer
mais estúpido o cochilo na incerteza

quanto de coruja tenho sido!

mal dormido um verso persigo
até que um poema se escute
- cego no escuro às apalpadelas
nisso o rebelde poema azul me escapa...
redijo esta beleza maltratada
foge a sabedoria, a noite, a coruja, a Poesia