Páginas

quinta-feira, 30 de abril de 2015

DESPERTAR / VEKIĜO

Resultado de imagem para mandala + despertar + espiritual

Quero o conforto provisório de cadeiras e poltronas
provisórias,
de provisórias religiões, filosofias, sistemas
de pensamento e vida.
Quero delas me levantar sem ter
grudadas às minhas costas essas cadeiras e poltronas,
com seu pegajoso conforto de religiões,
filosofias, sistemas de pensamento e vida,
que se sabem provisórios, mas aspiram
ao permanente – pós-imagens de quem
ao vislumbrar a luz almejou fixá-las
nas retinas fatigadas
nas rotinas obesas
quiçá evitando cortinas e seu descortinar.
Quero a liberdade de considerar
a liberdade mesma um tanto provisória
e dela, dessa poltrona sedutora,
me levantar livre – sem pós-imagens,
sem o pó de imagens sedutoras.
Quero antes o descortínio
de uma paisagem-criança,
puro sorriso tolo no seu despertar.
Como os sábios (que se sabem tolos
de tão puros),
mas sorriem de graça,
mas sorriem de luz,
mas sorriem de ser
... desperto e uno na poesia do Ser.


***********

Volas mi la provizoran komforton de seĝoj kaj foteloj
provizoraj,
de provizoraj religioj, filozofioj, sistemoj
de penso kaj vivo.
Volas mi el ili stariĝi sen ilin havi
algluitaj al mia dorso, tiaj seĝoj kaj foteloj
plenaj je glueca komforto de religioj,
filozofioj, sistemoj de penso kaj vivo,
kiuj sin scias provizoraj, tamen aspiras
daŭrecon – post-imagoj de kiu
post ekvidi lumon aspiris ĝin alglui
al lacigitaj retinoj,
obezaj rutinoj,
eble evitinte kurtenojn kaj ekvidon.
Volas mi la liberecon konsideri
liberecon mem iom provizora
kaj el ĝi, el tia loga fotelo,
leviĝi libere – sen post-imagoj,
sen tia polvo de logaj imagoj.
Volas mi unue la ekvidon
de infan-pejzaĝo,
pure stulta rideto dum vekiĝo.
Kiel saĝoj (kiuj sin scias stultaj
pro tioma pureco),
sed ridete pro graco,
sed ridete pro lumo,
sed ridete pro vekiĝo
... unuece al la poezio de l’ Estulo.