Páginas

domingo, 4 de outubro de 2015

CASTIGO / PUNO

Resultado de imagem para poeta


1.       CASTIGO

Mandados maternos nada carinhosos, por vezes cobertos de pancada, atingiam-lhe zangados o peito e a autoestima. Não faça arte, menino! Vai já pro quarto ou apanha! Engolindo o choro e sapos, ia se enfurnar assustado no reino encantado das Palavras Embaralhadas. Deu no que deu. Ficou tímido e poeta.


2.       CITAÇÃO: BUARQUE, Chico. Op. cit.

Anos mais tarde, cabelos brancos, insones, desalinhados, trocava sorrateiros lençóis e cama quentinhos pela ‘bic’ vagabunda e cantinhos de papel. Deu no que deu. Recordava mandados maternos mordazes e marrentos a se enfurnarem no canto tíbio dos sonetos. Bêbado de sono e sonhos adiados, largava sobre a mesa solidária rabiscos atrevidos, atravessados, poemas e contos. Alguns de enrubescer vigário. Eu faço samba e amor até mais tarde. E tenho muito sono de manhã (Hollanda, 2015) – reconheceria, obediente às normas bibliográficas da ABNT.

3.       SONHO ACORDADO

Por essas e por outras deu pra colecionar palavras. Era preciso domar aquele caos. Fazer alguma coisa. Ordem alfabética, ajuda pouca, confundia mais. Estado de dicionário, sim, mas gotas precisas de algum mistério fossem acrescentadas. Diluir com saber e dinamizar com paciência a substância vivida: do gr. poíesis “ação de fazer alguma coisa”, pelo lat. poese e sufixo -ia. Pouco esclarecedor. Perseguiria por poemas vários a poesia. Unidade, indivisibilidade, imaterialidade, não-manifestação. Mas, reconhecível pelos iniciados. Além deste, outro sonho: a glória de ser citado. Referências segundo as normas da ABNT! Nem dormia direito. E desembestava a “fazer alguma coisa”. Quando poema, nossa! Se algum dia, poesia... Nossa!  

***********************
1.       PUNO

Patrinaj ordonoj neniel karesemaj, foje kovritaj je frapado, lin trafadis furiozajn la bruston kaj memestimon. Ne artumu, knabo! Iru tuj viaĉambren aŭ vi suferos baton! Englutante la ploron kaj bufojn, sin kaŝadis timigita en la raviga regno de la Malordigitaj Vortoj. Rezultis en tio, kio rezultis. Fariĝis timida kaj poeto.


2.       CITAĴO: BUARQUE, Chico. Op. cit.

Jaroj poste, sendormaj, malordigitaj, blankaj haroj, li forlasadis kaŝemajn, varmetajn litkovrilojn kaj liton por aĉa klob-krajono kaj papereroj. Rezultis en tio, kio rezultis. Memoris li pri kaŭstikaj tropotencaj patrinaj ordonoj sin kaŝiĝante en la senfervorajn angulojn de sonetoj. Ebria pro la prokrastitaj dormo kaj revoj, li sur la solidara tablo forlasis bravajn pikvortaĵon, poemojn kaj rakontojn. Kelkaj ruĝigantaj vikarion. "Mi faras sambon kaj amon ĝis pli frue. Kaj matene havas multan dormon." (Hollanda, 2015) – agnoskus li, observante la bibliografiajn normojn de ABNT (Brazila Asocio pri Teknikaj Normoj).


3.       REVO


Pro tiuj kaj aliaj li ekkolektis vortojn. Bezonatis bridi tiun ĥaoson. Fari ion. Alfabeta ordo, modesta helpo, plia konfuzo. Vortare, ja, sed ĝustaj gutoj de iu mistero aldoniĝu. Dilui per saĝo kaj vigligi per pacienco la travivitan substancon: de la gr. poíesis “ago fari ion”, tra lat. poese kaj sufikso -ia. Duonklarige. Persekutus tra variaj poemoj la poezion. Unuo, nedividebleco, nematerieco, senmanifestacieco. Sed, rekonebla de iniciatitoj. Krom tio, alia revo: la gloro esti citata. Referencoj laŭ la normoj de ABNT! Eĉ misdormis. Kaj senbridadis “fari ion”. Kiam poemo, ho! Se iam, poezio... Ho! Ve!